Wybieramy się na urlop nad ciepłe morze? Lubimy pływać? Nęcą nas znane z filmów rafy albo podwodne wraki? O tym, co powinniśmy wiedzieć, jeśli marzy nam się nurkowanie, rozmawiamy z Marcinem Kowalskim, współwłaścicielem warszawskiej Akademii Podwodnej.
Monika Witkowska: Kto może nurkować? Marcin Kowalski: Właściwie każdy, kto umie pływać i ukończył 12 lat, choć niepełnoletni muszą mieć zgodę rodziców. Górnej granicy wieku nie ma. Każda odpowiedzialna szkoła wymaga jednak zgody lekarza, są bowiem schorzenia (m.in. astma, choroby serca czy układu nerwowego - np. epilepsja), które wykluczają nurkowanie.
Gdziekolwiek na świecie, czy to na Hawajach, czy w Australii, czy w Peru, chcielibyśmy ponurkować, zetkniemy się z tajemniczymi dla laika skrótami PADI, CMAS, SSI, TDI itp. Co one oznaczają? - To systemy szkolenia. Jest ich kilka, choć najbardziej spopularyzowany jest PADI. Amerykański SSI (Scuba Schools International) też jest ogólnie znany (istnieje od 1965 roku), choć w Polsce pojawił się dopiero dwa lata temu. Rozpowszechniony zwłaszcza w Europie CMAS to właściwie federacja zrzeszająca kluby nurkowe i organizatorów szkoleń. W każdym razie certyfikat wydany przez szkołę którejś z wymienionych sieci pozwala nam na wypożyczenie sprzętu i nurkowanie.
Za granicą licencję płetwonurka można zdobyć podczas trzy-, czterodniowego kursu przeciętnie za ok. 250-350 dolarów. Nie każdy jednak chce zdecydować się na szkolenie prowadzone w obcym języku, poza tym szkoda czasu na podstawowe ćwiczenia na basenie, skoro można byłoby już w tym czasie nurkować na rafie. Z tego powodu wiele osób myśli o zrobieniu uprawnień jeszcze przed wyjazdem, w kraju. Ile kosztują kursy? - W większości polskich szkół podstawowy kurs kosztuje ok. 1200 zł. U nas za tę kwotę kursant ma sześć wykładów teoretycznych, 12 zajęć na basenie, pięć nurkowań na wodach otwartych, specjalną książkę do tzw. logowania nurkowań oraz przetłumaczony na język polski podręcznik (na własność, co nie wszędzie jest regułą). Do tego rozdajemy jeszcze koszulki, czapeczki i inne upominki. Za sprzęt (automat, kamizelka) pożyczony na czas kursu u nas nie pobiera się opłaty, ale są szkoły, w których się za to płaci. Podobnie jest z wyjazdem na obowiązkowe nurkowanie na wody otwarte - w naszej szkole tego typu weekendowy wyjazd w podkrakowskie zalane wodą kamieniołomy jest darmowy, ale u wielu organizatorów to dodatkowy wydatek. Na własny koszt musimy zawsze zrobić badania lekarskie (zwykle 50-130 zł).
Jak wybrać dobrą szkołę, o co zapytać, by mieć gwarancję, że będziemy dobrze wyszkoleni? - Istotne jest, czy szkoła posiada odpowiednią ilość sprzętu - każdy powinien mieć indywidualny sprzęt na całe zajęcia na basenie bez konieczności dzielenia się nim z innymi kursantami. Warto zapytać też, gdzie odbywają się zajęcia praktyczne, bo na zbyt płytkim basenie nie ma szans przeprowadzenia niektórych ćwiczeń. Poza tym ważne jest, ilu kursantów przypada na jednego instruktora podczas zajęć praktycznych - nie powinno być ich więcej niż dwóch-trzech.
Czego uczy się kursant w ramach szkolenia pierwszego stopnia? - Zajęcia teoretyczne obejmują m.in. takie tematy jak budowa zestawu do oddychania, fizjologia organizmu na głębokości, umiejętność posługiwania się tabelami dekompresyjnymi, planowanie nurkowań, środowisko wodne, czyli znajomość podwodnej fauny i flory itp. Ćwiczenia na basenie to m.in. techniki schodzenia do wody, praktyczne umiejętności korzystania ze sprzętu i sytuacje awaryjne.
Na jaką głębokość możemy schodzić po kursie podstawowym? - Licencja dotyczy zwykle nurkowania rekreacyjnego do 30 metrów, przy czym nurkować możemy tylko w towarzystwie kogoś, kto ma wyższy stopień. Samo szkolenie odbywa się w warunkach dziennych do głębokości 18 metrów.
Po zrobieniu podstawowej licencji zachęcamy do szkolenia dla zaawansowanych AOWD (Advanced Open Water Diver), w ramach którego poznaje się tajniki nurkowania nocnego i przy ograniczonej widoczności, nurkowania głębokiego i wrakowego oraz nawigacji podwodnej. Poza tym można zrobić kursy np. CPR First Aid, czyli pierwszej pomocy w wypadkach nurkowych albo Stress & Rescuce, a więc szkolenie dotyczące stresu i ratownictwa nurkowego.
Każdy, kto przychodzi na kurs, musi mieć tzw. sprzęt ABC, czyli maskę, fajkę i płetwy (zwykle 300-450 zł). Jeśli jednak nurkowanie nas wciągnie, ile będzie kosztował nas komplet sprzętu? - Butle zawsze możemy wypożyczyć, ale na pewno powinniśmy mieć oprócz wspomnianego sprzętu ABC także piankę, kamizelkę, automat do oddychania i podstawowe przyrządy do zliczania czasu, nawigacji itp. W sumie to ok. 5 tys. zł.
Załóżmy, że jesteśmy gdzieś daleko, mamy pojęcie o nurkowaniu, ale nie mamy ze sobą sprzętu, chcemy jednak ponurkować. Jak to zorganizować? - Wystarczy pójść do najbliższej bazy nurkowej, gdzie za okazaniem posiadanej licencji będziemy mogli wszystko wypożyczyć. Odradzam korzystanie z kiepskich baz na ogół kuszących niską ceną, w których sprzęt jest zaniedbany, często uszkodzony. Na sprzęcie nie można oszczędzać - od tego zależy nasze zdrowie i życie. Poza tym pamiętajmy, że nie powinno nurkować się samemu. Jeśli nie mamy partnera, skorzystajmy z propozycji nurkowania w grupach z tzw. przewodnikiem zapewnionym przez organizatora nurkowań.
Miejsc przyciągających nurków jest na świecie mnóstwo. Największą sławą cieszy się Wielka Rafa Koralowa u wybrzeży Australii, a także rafy np. w Egipcie, Tajlandii, wokół wysp Mikronezji, Meksyku czy Belize. Są też bardzo atrakcyjne miejsca, ciągle jeszcze stosunkowo mało rozreklamowane - np. wybrzeża Omanu czy Filipin. W okolicach Narwiku można ponurkować wśród wraków okrętów zatopionych podczas wojny. Dokąd najczęściej jeżdżą Polacy? - Wśród naszych ofert największym powodzeniem cieszy się Egipt. W cenie 600 dolarów jest przelot, hotel, wyżywienie i dziesięć nurkowań. Wiele osób decyduje się też na sporo tańszą Chorwację - tydzień pobytu (siedem noclegów z wyżywieniem) z 14 nurkowaniami to wydatek ok. 1300 zł.
A ty gdzie najchętniej nurkujesz?
- W Egipcie, bo rafa jest tam wyjątkowo ciekawa, woda przejrzysta, czysta i ciepła, a jest to miejsce, do którego ze względu na przeloty czarterowe łatwo dotrzeć. Świetne jest zwłaszcza tzw. podwodne safari - bazą jest wynajęta łódź, na której się mieszka, dzięki czemu można wypłynąć daleko w morze, w miejsca trudno dostępne. A z planów - marzy mi się wyjazd w listopadzie do Norwegii, kiedy przypływają tam na okres godowy orki.
Gazeta Wyborcza
