Soms voel ik me zo alleen op de wereld. Hypes gaan mij voorbij. Ik kijk tv-programma's die niemand anders kijkt, ik lees boeken die niemand anders leest, kortom: als het bij iedereen zó is, gaat het bij mij weer anders. Ik ben niet traag van begrip, maar ik houd me er niet zo mee bezig... Ik heb mij deze zomer ook niet bezig gehouden met het voetbal. En twee jaar geleden ook niet. Sterker nog, ik heb mij nog nooit bezig gehouden met voetbal. Ik heb wel eens een wedstrijdje gezien als Nederland speelt, maar verder houdt het ook op. (Vroeger dacht ik dat 'overmars', een pass was, buitenspel was als de bal over de lijn ging en 'Hens' bleek 'hands' te zijn.) Ik vind het niet vervelend om naar te kijken. Soms voel ik ook wel de spanning, maar een fanatiekeling zal ik nooit worden. Paar weken terug zag ik een wedstrijd waarin Nederland speelde. En ik vroeg mezelf af: "Who the fuck is dit allemaal? Waar is Kluivert? Waar is Stam? Waar is Overmars? En Koeman? En waarom heeft van Basten zo'n gek pak aan. Ik hoopte op Gullit of Bergkamp. Desnoods Davids. Maar in plaats daarvan hadden we... Huntelaar? Wat zeg je? Is dat een pass?" De wedstrijd verliep stroef. In mijn herinnering speelde Nederland altijd veel sterker: steeds als er een overmars werd gemaakt genoot ik van het aantal keer dat Nederland aan de bal was en bleef. En Kluivert scoorde altijd. Maar nu? Amateurs leken het! Ze pakten de bal niet goed aan, stonden erg vaak stil en er werd veel drama gespeeld. Ik heb werkelijk nog nooit zo'n slecht team bij elkaar gezien. Ook al wonnen ze/we, euforisch was ik niet. Ik heb slecht voetbal gezien en een paar gelukstreffers. (Ik noem het gelukstreffers omdat ik er niet meer van kan maken.) En vanaf dat moment veranderde de sfeer in heel Nederland. Iedereen had er vertrouwen in en na de tweede wedstrijd al hélemaal. Ik zal het ze absoluut niet nadoen, maar zelfs na de tweede wedstrijd gaf ik ze geen enkele kans meer. Later zag ik namelijk delen van wedstrijden van andere teams en op de manier hoe die speelden - ik raakte ontzettend in paniek toen tijdens die wedstrijd van Turkije het beeld eruit vloog, want jonge jonge, dát was pas voetbal - was Nederlands finaal afgemaakt. Vernederd! Ik ken mensen en die weten nog precies wat er gebeurde in de 26e minuut van een voetbalwedstrijd in 1992. Ik ken mensen die drie dagen ziek zijn als hun cluppie verliest. Tijdens het voetbal heb ik mijn vriendin voor het eerst écht leren kennen. Slaat de lieve schat mij een blauw oog nadat ik alleen maar meedeelde dat ik die Russen best goed vond voetballen. Soms voel ik me zo alleen op de wereld.